andere tijden

05 apr Andere tijden, als er een nieuwe werkelijkheid onstaat

Andere tijden

Andere tijden, dat zijn het tijdens deze corona crisis zeker.
Dat geldt niet alleen voor mij of voor ons kikkerlandje, maar op dit moment zelfs voor de hele wereld.
Onvoorstelbaar vind ik het om te zien dat hoe iets in China begon, nu wereldwijd verspreid is.

Waar wij er in februari allemaal nog lacherig over deden en sommigen zelfs onze Chinese medelanders er om uitlachten, zitten we nu allemaal in hetzelfde schuitje.
En dat is zo bizar om mee te maken dat het soms nog steeds onwerkelijk aanvoelt.
Terwijl aan de andere kant de nieuwe werkelijkheid ook steeds normaler lijkt te worden.
Hoewel, normaler. Wij passen ons al oude gedrag gewoon aan aan de nieuwe omstandigheden.

Hoe snel gedrag verandert en toch hetzelfde blijft

In de eerste week waren we allemaal nog lichtelijk verbijsterd dat de corona crisis ons echt ten deel zou gaan vallen.
We waren gefocust op het nieuws, maar veranderden ons gedrag nog niet meteen.
Hoe vaak ik iemand weigerde de hand te schudden en de ander zei :”Maar daar gaan we toch niet aan mee doen.”

Dat is nog maar vier weken geleden en inmiddels lopen we met een grote boog om de ander heen.
Hoe snel andere tijden gewoon kunnen worden dus.
Waar we vorige week soms nog per ongeluk op iemand af liepen, spreken we elkaar nu aan op te dichtbij komen of wringen we ons beiden in de grootst mogelijk bochten om niet te dichtbij te komen.
Als de situatie niet zo serieus was, zou het soms zelfs grappig zijn.

Het gedrag op sociale media veranderde ook razendsnel. Vele boodschappen vol hoop en liefde werden gedeeld en iedereen stond klaar om een ander te helpen. Hoe mooi is dat?
Het applaus voor de zorg en ondertussen gewoon allemaal massaal naar het strand gaan was de mindere kant van ons gedrag.
We willen wel goed doen, maar ook ons oude leventje vol houden.
En waar we klaar staan voor de ander, zie je toch ook veel ego centrisch gedrag voorbij komen. Met name in de supermarkten…

Die andere tijden zijn wel eens goed voor ons, maar liever niet door deze oorzaak.
Even stilstaan bij wat er gebeurt, waar we mee bezig zijn.
Om waarschijnlijk vervolgens na dit alles gewoon weer in ons oude gedrag te vervallen.

 

Andere tijden, maar toch ook weer niet

Zelf vind ik het verbazingwekkend te zien hoe snel er oplossingen ontstaan, andere manieren van werken.
Die manieren waar we al jaren over aan het vergaderen waren en wat toch niet lukte.
En nu ineens hebben we lege snelwegen en geen file problematiek meer en geen oeverloze vergaderingen.
Het kan dus toch.
Maar waarschijnlijk alleen in andere tijden, als we moeten en geen keus hebben.

Het thuis onderwijs komt op gang, mensen werken te samen met hun kinderen allemaal in hetzelfde huis.
Respect, want dat vergt behoorlijk wat van een ieder!
We vinden allemaal een nieuw ritme in onze dagelijkse gang van zaken.
Week vier van het thuiswerken breekt aan en we weten al dat het langer gaat duren dan aanvankelijk de planning was.
Ook daar leren we mee omgaan. Ineens zijn we met z’n allen heel flexibel.

De eerste twee weken stonden vooral in het teken van verwarring, nieuwe omgangsvormen en nieuwe manieren om met onze problemen te dealen.
Maar in week drie zie je onze oude gedragingen al weer te voorschijn komen.
Mensen die over elkaar gaan roepen dat zij het zwaarder hebben dan de ander, waar dan de gehele online wereld weer zijn mening over gaat roepen.
Op dit moment heeft iedereen het echter zwaar, allemaal op je eigen manier, maar zwaar is het en niemand is te vergelijken met een ander.

Waar mijn hoop op echt andere tijden dan eigenlijk wel meteen weer vervliegt. Of liever gezegd, mijn hoop op ander gedrag.
Minder egocentrisch, meer samen.
Maar nee, dat is alleen in staat van opperste verwarring en angst.
Na de gewenning is dat allemaal waarschijnlijk weer voorbij.

Geen reactie's

Geef een reactie