Keuzestress

10 mei Keuzestress, het kiezen van een andere auto

Keuzestress

Keuzestress. Altijd lastig.
Tegenwoordig rij ik in een lease auto en eens in de zoveel tijd loopt dan dus je contract af.
Alleen maar leuk als je om de vijf jaar in een andere auto mag gaan rijden, toch?
Een paar maanden van te voren begin je al met kijken naar nieuwe modellen.
Ook leuk, want dat deed ik ook altijd al toen ik mijn auto’s nog kocht in plaats van leasede. Om de drie jaar was ik wel toe aan een ander modelletje.
Nu moet ik echter kiezen voor vijf jaar. En dat vind ik lang. En daar begint dan dus de keuzestress.
Want hoe weet ik nu of ik mijn keus over vijf jaar nog oké vind?
Lekker belangrijk denken de meesten dan, maar een auto moet bij je passen is mijn mening.

Afwegingen

Zelf vind ik dat ik elektrisch moet gaan rijden.
Goed voor het milieu en met de afstanden die ik rij ook een prima keuze.
Ik geloof niet dat ik ooit de batterij onderweg op zal hoeven te laden.
Tenminste, als je voor de juiste actieradius kiest.
Daar is dan de eerste afweging, welke actieradius kies je.
Vervolgens moet ik een model kiezen en over het algemeen daarna pas de kleur en uitvoering.
En precies dat geeft de keuzestress. De kleur is voor mij echt wel een ding. De kleur van de auto moet gewoon goed zijn. Bij mij passen.
De uitvoering overigens ook. Meestal is het de snelste versie waar ik meteen voor val.
De uitrusting vind ik minder belangrijk, er zijn maar drie dingen belangrijk: goede boxen, stoelverwarming én de standkachel.
Gewoon vanuit huis je auto vast laten voorverwarmen. Nooit meer krabben, ik verheug me er nu al op.

Kiezen, aaarrrgghhh

Het kiezen vind ik het moeilijkste.
Kort geleden dacht ik dat ik er helemaal uit was. Mooie auto ontdekt, volledig elektrisch. De kleuren op internet vond ik niet om aan te zien. In het echt viel één van de kleuren echter reuze mee. Er zat zelfs een rosé kleurige strip op.
Dat gaf de doorslag, als het rosé is is het goed wat mij betreft.
Proefrit gemaakt, het reed werkelijk heerlijk. Hij was wel wat groot, maar dat leek me alleen maar prettig.
Totdat ik me bedacht wel erg vaak in de stad te moeten zijn. Mijn dinky toy van nu prak ik dan overal tussen. De nieuw uitgekozen versie waarschijnlijk niet.
Maar nee, ik had mijn keus gemaakt en standvastig bleef ik daarbij. Een grotere auto went vanzelf.
Totdat ik bij toeval bij een dealer kwam en mijn lief voorstelde even bij de elektrische versie van dat  merk te kijken.
De bui van de opnieuw ontluikende keuzestress voelde ik al hangen. De elektrische versie van dat merk kende ik en ja best leuk. Maar nee, ik had mijn keus gemaakt.
Totdat ik de deur van deze versie opende. Kleiner, hipper en met meer aparte details.
De kleuren waren echter ook niet wat ik wilde. Erover nadenken zou ik, maar het ging hem waarschijnlijk toch niet worden.
Dat is wat mijn hoofd zei, mijn hart zei al heel wat anders.

Dus?

Het gaat optie twee worden. Stiekem was ik bij de eerste aanblik al overtuigd.
De auto voldoet aan meer voorwaarden dan de eerste en de proefrit was heerlijk.
Tenzij…..ik voordat ik moet gaan beslissen toch nog een mooier model zie rijden.
Die kans is aanwezig. Als één van de weinige vrouwen kijk ik vaak naar auto’s en ken ik de meeste modellen.
En dan, ja dan begint de keuzestress opnieuw.
Een luxe probleem, ik weet het, maar desalniettemin toch een lastige keus.
Het enige waar ik standvastig aan vast blijf houden is het feit dat het elektrisch moet zijn.
Tenzij……er toch nog een heel mooi flitsend, betaalbaar ander model mijn oog bereikt.
Ach, ik heb nog een paar maanden om te kiezen.

 

Geen reactie's

Geef een reactie