Prestatiedrang

19 jul Prestatiedrang. Waarom doen we zo ingewikkeld?

Prestatiedrang

Prestatiedrang, de drang om per se te willen presteren en het liefst beter dan de ander.
Normaliter ben ik daar wars van. Sterker nog, ik heb er een hekel aan.
Ik doe mijn ding, doe jij vooral het jouwe en laat elkaar in je waarde.
Dat is altijd wel zo’n beetje mijn motto.
Sterker nog, vroeger speelde ik competitie. Badmintonwedstrijden in mijn geval.
Hartstikke leuk, maar met enige regelmaat stapte ik de baan af ondertussen mezelf al afvragend of ik nou had gewonnen of verloren. Ik was het alweer vergeten. Het boeide me ook niet zo, als ik maar lekker gespeeld had. Tot frustratie van mijn teamgenoten uiteraard. Als het om een kampioenswedstrijd ging stond ik daar overigens wel anders in hoor.
Maar over het algemeen geen prestatiedrang in mij te bekennen.

Uitzondering

Er is echter één uitzondering en eigenlijk vind ik dat heel irritant aan mezelf.
Terwijl ik dit schrijf bedenk ik :”Oh nee, het zijn er twee.”
Maar daarover straks misschien meer.
Mijn eerste uitzondering in prestatiedrang is wanneer ik op de fiets stap.
En niet als ik gezellig samen met anderen fiets, maar juist wanneer ik alleen ben.
Ik kan namelijk niet normaal fietsen. Het moet altijd hard. Tenminste, wat in mijn ogen hard is.
Vooral als er iemand voor me fietst. Dat kan ik niet velen. Ik móet er dan voorbij, ongeacht of me dat mijn longen of mijn benen kost.
Het liefst heb ik dan nog een elektrische fiets voor me, lekker er vlak achter hangen om snelheid te maken en dan er vol voorbij.
Dat stukje gaat altijd aardig. De snelheid volhouden is een ander verhaal en meestal komen ze me na een tijdje weer voorbij. Dat vind ik geen probleem, ik had mijn triomf al eerder gehad. Tenzij ze een zelfvoldane grijns opzetten, dan zal ik zeker nog een poging doen er voorbij te komen. Als ik tenminste niet al mijn kruid al verschoten heb.

Waarom

Waarom willen we dat eigenlijk? Beter, sneller dan een ander zijn.
Wat roept dat in ons op?
Eigenlijk is het een onhebbelijke eigenschap.Waarom zou je je zelf altijd maar moeten bewijzen.
Wees gewoon tevreden met wat je doet en wat je kan.
Maar nee, wij mensjes moeten altijd even bewijzen dat we ergens beter in zijn.
Zou dat in andere culturen ook zo zijn of is het typisch Nederlands, vraag ik me ineens af.
Dan ben ik niet  typisch Nederlands, want ik wil er niet aan mee doen. Oh ja, uitzondering twee was er ook nog…
Uitzondering twee is een mannending en daar maak ik me ook schuldig aan. Misschien ben ik zelfs wel erger.
Laten kan ik het echter niet. Ik moet en zal auto’s eruit rijden. Het liefst in een bocht. Hard rechtdoor rijden kunnen we allemaal, toch? Best een uitdaging als je in een Fiat 500 rijdt, maar met enige regelmaat lukt het me.
In dit geval weet ik wel waarom ik het doe. De verbazing op het gezicht van de ander als ze op een moeilijk moment ingehaald worden door een klein autootje wat ook nog eens bestuurd wordt door een vrouw….
Triomf momentje voor mij! Misschien heeft dat wel niets te maken met prestatiedrang, maar gewoon met mannen tegen vrouwen.

 

 

2 Reactie's
  • Joke Muller
    Geplaatst op 20:36h, 21 juli Beantwoorden

    Leuke foto Fred

Geef een reactie