routekaart

15 jul Routekaart gebruiken, trip down memory lane

Routekaart

De routekaart, een ouderwets fenomeen waar ik af en toe heerlijk van kan genieten.
Natuurlijk heb ik navigatie en gebruik ik google maps om daar te komen waar ik wil zijn.
Maar soms is zo’n ouderwetse kaart ook gewoon heel leuk.
Eigenlijk heb ik een zwak voor alles wat met routekaarten te maken heeft. Landkaarten, wereldbollen, stratenboeken, ik hou ervan. Waarschijnlijk zit het in mijn genen met een opa die landkaarten intekende voor Rijkswaterstaat.
Met de genummerde fietsroutes van tegenwoordig had ik weer eens een echte kaart nodig voor een gepland tochtje. Heerlijk, om de route uit te stippelen welke we zouden gaan volgen.
En ja, ik ben me ervan bewust dat daar ook een app voor is, maar soms is die kaart vasthouden een heerlijk stukje nostalgie.

Memory lane

Al bladerend in het kaartenboekje kwam ik zo’n beetje door alle provincies.
En voor ik het wist was ik beland in een trip down memory lane.
Hoewel ik geen wereldreiziger ben, heb ik van Nederland al heel wat gezien.
Als je dan zo’n plaatsnaam ziet staan op de kaart, roept dat toch vaak een herinnering op.
De Waddeneilanden brachten me terug naar de jeugdkampen die ik meemaakte, met bijbehorende avonturen en prille ontluikende liefdes.

Zeeland kwam met prachtige herinneringen aan boottochtjes en de feesten van Concert at Sea.
De gehele Zuid- en Noord Hollandse kust bestaat in mijn herinnering louter uit geweldige terrasjes en één nachtelijke strandwandeling waar we bijna met een helikopter van een landtong afgehaald moesten worden.
Toen echt niet grappig, maar nu een mooi verhaal.

Brabant en Overijssel zijn de provincies waar ik een tijdje heb mogen wonen. Waardoor ik met name naar Overijssel graag af en toe nog even terugkeer. Daar  liggen heerlijk herinneringen aan fantastische vriendschappen, mooie feesten, superburen, maar ook aan de bijzondere avonturen tijdens mijn toenmalige carrière. Als niets mij hier zou binden, zou ik zo weer teruggaan.

Friesland staat voor familiebezoekjes, vroeger en nu. Utrecht staat voor de prachtige boswandelingen met en zonder familie en de prachtige stad zelf waar ik ook met enige regelmaat mocht vertoeven bij familie en tijdens mijn opleiding.
Gelderland brengt de herinnering aan de witte fietsjes op park de Hoge Veluwe, Limburg bracht mooie vakanties evenals Drente.

Oost West….

Toch liggen de mooiste herinneringen hier, thuis.
Rondom Rotterdam, de plaats waar ik ter wereld kwam.
Alweer zo’n 14 jaar terug uit twenteland, kan ik nog steeds genietend rondrijden door de stad, gewoon omdat ik er weer ben.
Blijkbaar was dat toch een enorm gemis. Je voelt je toch het meest prettig daar waar je roots liggen.
Want hier  liggen toch de meeste herinneringen, zo’n beetje op elke hoek van de straat en in alle plaatsen om ons heen.
Die dan ineens kunnen op poppen uit je brein, zo maar vanuit het niets. Lang vervlogen gebeurtenissen die je ineens weer levendig voor je ziet.
Daar heb je dan weer geen kaart voor nodig.

Making memories

Teruglezend zijn  er nog twee provincies waar geen herinneringen liggen.
Tijd om die eens te gaan maken dus.
Iemand tips voor de provincies Flevoland en Groningen?
Dat kaartje van herinneringen moet tenslotte wel compleet zijn, met in elke provincie iets.
Voor als ik weer eens een keer een nostalgische bui heb en mijn herinneringen via de routekaart tot leven wil brengen.

 

Tags:
Geen reactie's

Geef een reactie