Terug in je herinnering

02 jul Terug in je herinnering

Terug in je herinnering

Soms gebeurt het ineens. Dan ben je ver terug in je herinnering.
Door een geur, een geluid of een gebeurtenis, voel je je weer zoals je je als kind voelde.
Je ervaart een, over het algemeen, prettige sensatie en ineens is daar ook de herinnering die bij de geur of het geluid hoort.
Soms komt die herinnering ook helemaal niet en pieker je urenlang waar je de geur of het geluid nou van kent.
Dagen later popt er dan iets op in je geheugen en heb je alsnog de ‘Oh ja’ ervaring.

 

De trigger komt altijd onverwachts

De trigger komt altijd onverwachts. Je kunt de herinnering ook al eeuwen vergeten zijn. Tenminste, dat dacht je.
Het zijn altijd je zintuigen die het veroorzaken. Je zintuig herinnert zich het in ieder geval eerder dan jij.
Waarschijnlijk hebben zij hun eigen geheugen.
Het hoeft trouwens ook helemaal geen herinnering uit je jeugd te zijn, het kan elke herinnering zijn.
Zelf heb ik het vaak met een bepaalde bloemengeur. Dan waan ik me ineens op het Griekse eiland Keffalonia, waar die typische geur ook altijd hing.
Maar het overkomt me ook met de geur van wentelteefjes of bepaald snoepgoed.

Vaak even een geluksmomentje

Voor mij is het altijd even een klein geluksmomentje.
Voornamelijk veroorzaakt door geuren en daarna door de herinnering die volgt.
Je mijmert dan toch even terug naar je jeugd of naar de herinneringen vaak volgen er dan nog een paar leuke herinneringen, gekoppeld aan de eerste.
Het brein is toch maar een mooi fenomeen, dat het zoveel dingen opslaat in je geheugen, waarvan je zelf vaak niet meer weet dat het in je geheugen zit.

Niet voor iedereen prettig

Tegelijkertijd realiseer ik me ook heel goed, dat sommige triggers voor velen juist nare herinneringen oproepen.
En ook die kunnen totaal onverwachts veroorzaakt worden door geuren of geluiden.
Op zo’n moment zou het juist prettig zijn als je de herinnering kunt laten stoppen in je hoofd.
Even focus op een andere, prettigere plek of gebeurtenis.
Maar ons brein gaat nou eenmaal niet altijd waar wij willen dat het gaat.
Dat zou helemaal fantastisch zijn, dat we ons brein konden beïnvloeden waar we ons wel door willen laten triggeren en waardoor juist niet.
Helaas, het is zoals het is. Het brein triggert ons wanneer het dat wil. Daar hebben wij niets tegen in te brengen.
Tijdens zo’n geluksmomentje heb ik daar overigens ook totaal geen bezwaar tegen.

Geen reactie's

Geef een reactie