Terug naar school

20 dec Terug naar school, maar dan vóór de klas….

 

Terug naar school

Mijn studietijd ligt (gelukkig) al jaren achter me en toch mag ik weer eens terug naar school. Naast blogger/ schrijver ben ik pedagogisch hulpverlener en dat werk doe ik inmiddels 21 jaar in verschillende settings.
Ervaring in het vak heb ik dus wel. Hoe leuk is het dan als je ex stagiaire en tegenwoordig collega, jou vraagt om voor haar vierdejaars studiegenoten een hoorcollege te komen geven.
Het leuke vind ik vooral dat het op mijn eigen, oude Rotterdamse Hogeschool is.
En ik zeg nu wel hoe leuk ik het vind, maar ik heb er eerst wel echt even over na moeten denken.
Een hoorcollege geven aan een groep studenten, slik….
Maar doorgeven van het vak vind ik een zeer belangrijk onderdeel van mijn werk. Als het onderwerp dan ook nog kindermishandeling is, is de keus snel gemaakt.
Of was het gelegenheidsargument toch de opmerking dat het iemand moet zijn die representatief is voor de doelgroep.
Kijk dat is op mijn leeftijd toch wel groot compliment. Die stagiaires weten ook wel hoe ze me moeten paaien..
Het zegt geen fluit over mijn skills, maar hee ik zie er nog wel goed uit….

Voorbereiding

Als je dan bezig gaat met je presentatie, weet je eigenlijk wel precies wat je wil vertellen.
Maar hoe doe je dat op een zo boeiend mogelijke manier.
De jeugd van tegenwoordig blijft echt niet geboeid door een aantal sheets, hoewel ik denk dat dat ook wel aan het onderwerp zal liggen.
Dus in de leer bij de ex stagiaire in de wereld van digi boards en presentatie programma’s.
Oké, dit is wel heel veel nieuwe info….
Uiteindelijk de deal kunnen maken dat zij het digitale deel zal beheren terwijl ik mijn praatje hou.
Dat geeft al heel veel rust.
De presentatieprogramma’s van tegenwoordig zijn wel een stuk leuker dan wat ik gewend ben, dus in relatief korte tijd had ik een presentatie in elkaar gezet. Daarnaast voor mezelf uitgewerkt wat ik bij de presentatie wil vertellen en voorbereiden maar.

De dag zelf

Zoals ik van vroeger uit gewend was, toog ik met de metro terug naar school.
En vanaf dat moment bleek alles anders dan ik gewend was zelfs het metrostation.
Mijn school had een totaal andere entree dan voorheen en sommige stukken waren ineens hypermodern.
Het lokaal waar ik les mocht geven was daarentegen echt ouderwets, maar dan wel met een digiboard. Ik kon me niet herinneren dat het er echt zo uit had gezien. Het gaf een gevoel alsof ik zelf vroeger nog van de nonnen les had gehad…
De leerlingen begroetten me allemaal bij binnenkomst, ook heel anders dan ik in mijn tijd gewend was. Toen waren we toch allemaal wat stiller en meer op de achtergrond dan nu.

 

De Les

Tot mijn verrassing mocht ik mijn gastcollege twee keer geven, omdat de groep vrij groot was en er nog een andere spreker was.
De zenuwen sloegen verbazingwekkend geen één keer toe toen deze boodschap verteld werd. Ik had er gewoon zin in!
Daar waar ik vroeger in de klas liever mijn tong afbeet dan een vraag te stellen, vond ik het nu supertof om voor een groep te staan.
Mijn verhaal liep goed, het digitale stukje bleek ik ook zelf te kunnen en de studenten waren geïnteresseerd.
Het mooie van twee lessen is dat je twee totaal verschillende groepen hebt en je van te voren niet kunt voorspellen hoe je les zal lopen.
En dat voor iemand die nooit van verrassingen hield en alles tot in de puntjes voorbereid wilde hebben.
Kortom, ik heb genoten van de lessen die ik mocht geven en van de studenten die goede en kritische vragen hadden.

Een ieder die me vroeger zei dat ik het onderwijs in moest, lachte ik altijd uit.
Maar nu geloof ik daadwerkelijk dat ik het heel leuk zou vinden om terug naar school te gaan. Geen hele dagen voor de klas, maar gewoon af en toe als gastspreker.
Zo zie je maar, doe gewoon eens iets buiten je comfortzone en dan blijkt het heel leuk te zijn.
Nog leuker vond ik het dat ik door school meteen al op de lijst ben gezet als gastspreker voor het komende jaar!

Geen reactie's

Geef een reactie